14 Kasım 2012

YaKLaŞ.....

 
 
Eski enerji yavaşça terk ediyor, ama eski enerjinin gitmiş olduğu bir gün gelecek. Bu bir nesil sürebilir!
Bazılarınız, “O zaman burada olmayacağım” diyebilir.
Size diyorum ki, “ evet burada olacaksın!”
Çünkü finali kaçırmayacaksınız!
KRYON
 
Bugün bu yazıyı öylesine okudum, gecenin geç bir saatiydi. Yattım sonra… Uyuyamadım, tavana bakarak düşünürken kalk dedim, artık yaz… Bir kahve koydum kendime, ve şimdi burdayım…
 
Herşeyi anlatacağım desem, olmaz. Dilim döndüğünce bana anlat denen için tuşa basacağım şimdi… Bakalım ne çıkacak…
 
Bir şeylerin sonuna geliyoruz ya hani, olabilir. Kimse bilmiyor o sonu… Bazıları “hiçbirşey olmayacak” diyor, bazıları “yeni dünya enerjileri bizi değiştirecek” diyor. Bunlarla sandığınız gibi derinden ilgili değilim, duyup aklımda kalanlar… Bir erzak çantası hazırlamadım, günahlarımı da temize çekmedim. Ne olacaksa ben ne dersem olacak, egom artık büyük değil o kadar…
 
Hayatın kaçıncı evresiyse bu, herşeyin değişken yüzünü gösterdiği bir hortumun içindeyim sanki… İnsanların, duyguların, hayatların değişimine, ayrılışların, zorlukların gerçekliğine çokça şahit oldum son dönemde… Direnemedim yaşayacağım duygulara… Hepsi ardı arkasına dizildi. Buna Annem “büyümek” dedi, arkadaşlarım 40’a yaklaşırken olur dedi. Ama bence hiç biri değildi.
 
Herkesin hayat koşturmacasında tek aradığı saf, masum şeylerdi. İyi yürekli insanlar, düzenli işler, temiz paralar, güzel aşklar…Dahası yoktu. Herkes sanki bu duyguları bulmak için daha hırçındı bazen… Bazen artık aradığını unutmuştu bazıları ve kirlenmişlerdi. Iyi ve güzel olan azalmıştı ve bulununca şefkatli bir temastan öteye, indirimden mal çalarcasına özensizdi insanlar…
 
Unutmuştuk belki de… Bu hayatı son, elimizdekileri bizim, kazandıklarımızı hakkımız sanmıştık. Hiç biri bizim değildi oysa, biz de bu değildik.
 
Tanrıyla aranız nasıl bilmem…Ona ne dersiniz... Allah, Tanrı, Krishna ?
 
Ellerinizi açıp dua ettiğinizde, yalvarır mısınız? Diler misiniz? Teşekkür mü edersiniz? O bir Baba gibi sıcak mı gelir, yoksa korkuyla karışık bir büyüğünüz gibi midir ona karşı hisleriniz? Duyar mı sizi, sizden daha beter durumda olanların duaları arasında sizin ona yakarışınız duyulmaz mı sanırsınız? Bilmem bunları…
 
Dua mı okursunuz?
Mantra mı söylersiniz?
Konuşur musunuz onunla? Bilemem… Merakta etmem.
 
En son Tanrı için ne yaptınız? Dua, ibadet, bağış, yardım?
 
Peki en son Tanrı için gerçekten ne yaptınız?
 
İçimizdeki en saf kalan şey onun varlığı belki de… Hep arayıp durduğumuzda o aslında… Öyle sevsin ki herkes bizi, onun sevgisinden yansımalar taşısın… Öyle güzel olsun ki herşey, aslında onun dokunuşu olsun içinde… Herşey iyi olsun, onun verdiği güven hissiyle dolsun içimiz…
 
Bugün Tanrı için uyan artık… Çocuklarına bak, onlar senin değil, besle onları, Tanrı’nın çocuklarını… Bugün Annene, Babana sarıl, O’nun yaşattığı güveni al bir damla daha… Bugün masabaşına otur… Sen yapma o işi, sen kimsin ki? Tanrı için çalış, içine koyma ben’i, egonu, hırsını, kimliğini… Tanrı’nın nimetlerine bak…Onların karşılığı değil o kağıt parçaları… Yavaş yavaş ye, doya doya hissederek iç, O’nun sana lütfettiği besinleri… Bugün gülümse bolca… Herkese gülümse… Tanrı’dan gülümse onlara, O’nun gülümseyişini taşı herkese…. Bugün söylenme… Söylenmeden yap, düşünmeden yap, O’nun elleriyle yap işini… Göreceksin çok daha kolay o zaman… Bugün adımlar at… Yürüdüğün yollarda manzaralar hediye ondan… O’nun için yürü, O’nunla yürü, tut elini… Dokun sonra insanlara… Tanrı’nın şifasıyla dokun, sevgi aksın yüreğinden ellerine….  Aşık ol sonra… Aşk ki sadece iki beden, et ve kan aslında… O’nun sevgisinin yansıması o heyecan, onunla hep beraber olma isteği… Çok özlediğimizden O’nu, O’na olan aşkımızı, yuvamızı…
 
 
Kalbinde hisset… Hatırla kalbinle…. Hep seninle sende… Çok seviyor seni…
 
 
Birşeyler yaklaşıyor diyorlar…
Felaket mi? Değişim mi? Daha çok kargaşa mı? Bilmiyoruz…
 
Sen şimdi O’na yaklaş…
O korur seni…
 
 
Aşkla…
Brajeshwari.dd / 11.11.2012
 
 
Dear Diary by Travis on Grooveshark

16 yorum:

NEŞELİ GÜNLER dedi ki...
Bu yorum yazar tarafından silindi.
Erkan Şen dedi ki...

Şu çerçeveden ne kadar haklısın...

50. Sure (Kâf Suresi), 16. Ayet
"Andolsun, insanı biz yarattık ve nefsinin ona verdiği vesveseyi de biz biliriz. Çünkü biz ona şah damarından daha yakınız."

Evren dedi ki...

ne çok özlemişim kelimelerini, akıp gitmiş, ondan ona, senden bana, benden bir gülümseme yayıldı karşı masamda oturan arkadaşıma...

Adsız dedi ki...

Güzel yazılarınla geri donmeni kutluyorum..seni okumak bence keyifli

Adsız dedi ki...

canım seni cok ama cok ozlemistim... hatta gunlerdır inan sana mail atip nehaber dmek istedim ama olmadı... bu sabahta yatagımı toplarken aklıma sen geldin...yuregıme dustun... tekrar bulusmak cok guzel... ozlendıgın ve ozleyebildigim icin cok sansliyiz... sarildim... harika :)

beenmaya dedi ki...

ne iyi geldi kelimelerin bir bilsen...

metin dedi ki...

Tekrar konsantre olup okumam lazim ama aylar sonra yazmana cok sevindim.sagol

crispy dedi ki...



Büyük bir zevk oldu yazını okumak.Güzel hissettirdi

Adsız dedi ki...

Cok sert olmus

Benden Bizden dedi ki...

Ne güzel anlatmışsın. Ne güzel bir yürek. Sevgiler.

gri kent sakini dedi ki...

Daha sık yazabilseniz keşke... gözlerin ve ruhun ihtiyacı var bu serzeniş ve tespitlere...

Metin dedi ki...

Ozanin dedigi gibi " Bazen acilardan al ilacini" Büyümek acilarindan ilac yapabilmek olsa gerek.

Adsız dedi ki...

Teşekkür ederim....
Her zaman ettim ve hep edeceğim....

hep dedi ki...

Ne güzel tekrar yazmanız. Akvaryumdaki köpekbalığı yazınızı tekrar okumuştum yakın geçmiş zamanda.şubattan bu yana ses yok, keşke yine yazsa diye düşünmüştüm. yeniden yazdığınızı görünce gülümsedim, sanki beni duymuştunuz. sevgiler

Metin dedi ki...

Yeni yazi gene yok , yarin gidip mumlar yakacagim ve dua edecegim yazabilesindiye.....

Evren dedi ki...

özlediğim sokak aralarında dolaştım bugün, denizin kokusunu içime çektim, dağlara vurdum yollarımı, nehirlerle çağlayıp, kuşlarla kanat çırptım. nice sonra yoruldum da oturdum bir taşın üzerine. öyle işte...